Επικουρεί και υποστηρίζει το έργο του ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού.

Χειρίζεται τον ιατροτεχνολογικό εξοπλισμό και διενεργεί τις προβλεπόμενες από την ειδικότητά του παραϊατρικές πράξεις υπό την επίβλεψη του οργανικού του προϊστάμενου.

1. Έλεγχος και μέτρηση ζωτικών σημείων και ειδικότερα: α) των αναπνοών, β) των σφύξεων, γ) της αρτηριακής πίεσης, δ) της θερμοκρασίας σώματος. 2. Διασφάλιση αεραγωγού σε επείγουσες καταστάσεις χρησιμοποιώντας: α) τεχνικές με τα χέρια, β) βασικούς αεραγωγούς (στοματοφαρυγγικός ρινοφαρυγγικός αεραγωγός). 3. Υποστήριξη της αναπνοής με: α) χορήγηση οξυγόνου, β) αυτοδιατεινόμενο ασκό (ambu). 4. Αντιμετώπιση τραυμάτων, ασηψία αντισηψία, φροντίδα. 5. Έλεγχος εξωτερικής αιμορραγίας: α) με άμεση πίεση β) με ίσχαιμη περίδεση. 6. Ακινητοποίηση τραυματία και ασφαλής διακομιδή ασθενούς με: α) χρήση αυχενικού κολάρου (περιλαίμιου), β) χρήση σανίδας πολυτραυματία, γ) χρήση στρώματος πολυτραυματία, δ) χρήση κοίλου ή διαιρούμενου φορείου, ε) χρήση φορείου τροχήλατου, στ) χρήση καρέκλας τροχήλατης, ζ) χρήση σκελετικής έλξης, η) χρήση γιλέκου απεγκλωβισμού, θ) διενέργεια επείγοντος απεγκλωβισμού βάσει αναλόγου πρωτοκόλλου, ι) χρήση αεροναρθηκών. 7. Τοποθέτηση περιφερικών φλεβικών γραμμών και χορήγηση υγρών όπου απαιτείται. 8. Διατήρηση θερμοκρασίας σώματος του ασθενούς. 9. Βασική υποστήριξη της ζωής (Καρδιοαναπνευστική Αναζωογόνηση). 10. Εφαρμογή και χρήση αυτόματου εξωτερικού απινιδωτή. 11. Παρακολούθηση λειτουργίας συσκευών έγχυσης υγρών και τυχουσών παροχετεύσεων. 12. Λήψη μέτρων για την ασφάλεια του ασθενούς και του διασώστη. 13. Μέτρα ασηψίας αντισηψίας του χώρου και των εξαρτημάτων των μέσων διακομιδής. 14. Παρακολούθηση της λειτουργίας συσκευών εξοπλισμού των μέσων διακομιδής καθώς και αναφορά πιθανών βλαβών αυτών. 15. Φροντίδα για τον άρτιο εξοπλισμό του μέσου διακομιδής. 16. Διακομιδή ασθενούς στον κατάλληλο υγειονομικό σχηματισμό, με την κατάλληλη κατά περίσταση ταχύτητα, την χρήση ηχητικών και φωτεινών βοηθημάτων όταν αυτό κρίνεται αναγκαίο, πάντα όμως ακολουθώντας τον κώδικα οδικής κυκλοφορίας. 17. Λήψη και διαχείριση τηλεφωνικών κλήσεων και παροχή οδηγιών για πρώτες βοήθειες σε πολίτες. 18. Επικοινωνία με το συντονιστικό κέντρο. 19. Λήψη ηλεκτροκαρδιογραφήματος με εντολή ιατρού. 20. Βοήθεια στο γιατρό: α) σε επείγουσες ιατρικές ενέργειες (συρραφή τραύματος, ενδοτραχειακή διασωλήνωση κ.λπ.), β) σε χορήγηση φαρμάκων, γ) σε εξειδικευμένη υποστήριξη της ζωής. 21. Συμμετοχή σε ομάδες που αντιμετωπίζουν καταστάσεις μαζικών απωλειών υγείας: α) μαζικού συμβάντος (ατύχημα), β) μαζικής καταστροφής (σεισμοί, πλημμύρες, κ.λπ.), γ) χημικών Βιολογικών Ραδιολογικών Πυρηνικών απειλών. 22. Ενημέρωση εγγράφως του υγειονομικού προσωπικού του Τμήματος Επειγόντων Περιστατικών (Τ.Ε.Π.) κατά την παράδοση του ασθενούς. 23. Οδήγηση ασθενοφόρου οχήματος, προαιρετικά οδήγηση μοτοσυκλέτας άμεσης επέμβασης. 24. Βοήθεια επιτόκου σε φυσιολογικό τοκετό.

2. Επείγουσες πράξεις, μη προβλεπόμενες στο Π.Δ. 62/2007, δύνανται να ασκούνται από τους κατόχους Διπλώματος Επαγγελματικής Κατάρτισης επιπέδου Μεταδευτεροβάθμιας Επαγγελματικής κατάρτισης του ν. 2009/1992 της ειδικότητας «Διασώστης – Πλήρωμα Ασθενοφόρου» μόνο όταν ανατίθενται με απευθείας εντολή ιατρού της Κινητής Ιατρικής Μονάδας ή ιατρού του Συντονιστικού Κέντρου του ΕΚΑΒ και πάντοτε στο πλαίσιο του γνωστικού αντικειμένου αυτών.